fatihaktuel

Beytullah, Beytul Suud Değildir

Selahaddin E. Çakırgil Star’daki köşesinde Kbe’nin statüsü hakkında bir yazı kalme aldıÇakırgil’in “Ben de ferdî olarak savaş halindeyim Suûdî rejimi” başlıklı yazısı şu şekilde:

03.08.2017 - 14:24 · 4 dk okuma · 41 okunma

Katar Emirliğinin, ‘Kâbe, uluslararası bir statüye kavuşturulmalıdır görüşünü dile getirdiği söylendi, yalanlandı. Suûdî rejimi yine de küplere binmiş.. Bundan maksad, herhalde Müslüman ‘uluslararasılıktır. Bu düşünce İslamî çevrelerde 40-50 yıldır dile getiriliyor.

Hacc ibadetinin yerine getirilmesi için bulunulması mutlaka gerekli olan Kâbe / Mescid-ulHaraam, Arafat, Muzdelife, Mina gibi bölgeler ‘Harem-i Emn-i İlahî (İlahî Güvenlik Haremi-bölgesi) olarak isimlendirilir. Hacca giden Müslüman da esasen bu ‘hareme, belirli mesafede bulunan işaretlenmiş ‘miqat denilen noktalarda ihrama bürünerek girer ve (Allahumme Lebbeyk! /Emret Allahım!) ibaresiyle başlayan ‘telbiye yapılır.

İhrama bürünmekle Müslüman, dünyaya ait bütün varlıklarından, sıfatlarından, makam ve unvanlarından soyunduğunu da anlatmış olur. Ve Müslüman kişi orada artık ‘dokunulmazlık sahibidir; ‘Harem-i emn-i ilahîde artık, doğrudan Beytullah konuğudur ve tabiatiyle de, o ‘Beytin ‘Sahibinin..

***

Ama orada, güvenliği ve düzeni kim sağlayacak? Meselemiz işte bu noktadan itibaren daha bir çetrefilleşiyor.

Çünkü, oraya giden Müslüman, Suûdî rejiminin ya da bir başkasının misafiri, konuğu olarak değil, o Beytin Sahibinin dâvetine icâbet etmek için gidiyor; birçok rejimlerden vizeler alarak da olsa.. Ancak, o vizelerin hükmü ve etkisi de, ‘miqat denilen noktaya kadardır.

O ‘miqat denilen noktalardan itibaren artık namazlar bile seferî kılınmaz. Çünkü orası Müslümanın vatanının merkezidir ve orada hâkimiyet, Beytin, ‘Evin ‘Sahibinin elindedir. Elbette bütün âlemler Allahındır ama orası maddî mânâda daha bir özel statüsü olan bir merkezdir.

***

Peki, oradaki düzenin sağlanması için hangi beşerî güç kendisini meşrû /kanunî olarak vazifelendirilmiş sayacak ve gösterecektir.

Bu husus, Resul-i Ekrem(S) döneminde mesele değildi. Onun meşruiyetin temeli, Nubuvvetinden geliyordu. Hulefâ-y-ı Râşidîyn döneminden ve hele de Hz. Alinin katledilmesinden ve Müslüman toplumunun yönetimini servet veya kılıç (zer ve zor) gücüyle ele geçiren güçlerin ve sultaya, saltanata dayalı bir sistem kurmalarından sonra..

Hacc mekanlarında ‘de jure (hukuka dayalılık) değil, ‘de facto (fiilî duruma göre düzenleme anlayışı) hâkim oldu. ‘De facto / fiilî duruma göre kanun oluşturmaanlayışında, ortaya çıkan bir takım güç odakları kendilerini Allahın vekili olarak gösterdiler- gösteriyorlar.

***

Hatırlayalım, Hz. Alinin şehadetinden sonra iktidar Muaviyenin eline geçti.. Onun uzuuun saltanatından sonra Yezid onun yerini alınca.. Abdullah bin Zubeyr Mekkeye geçti ve orada hâkimiyetini oluşturdu ve kendisine beyat etmeyenleri Kabe avlusunda yaktığı ateşe atacağı tehdidinde bile bulundu.

Sonrası Emevîler, Abbasîler, Osmanlı.. Ve ondan sonra ortaya çıkan yığınla güç odaklarından birisi olarak Suûdî Hanedanı bu mekanlar üzerinde tahakkümünü oluşturdu.

***

Aslında ise, o mekanları kim ele geçirirse o değil, kim meşrû hak sahibi ise o yönetmelidir.

Bugünkü durumda o mekânlar, meselâ, halkının ekseriyeti Müslüman ülkelerin âlim ve mütedeyyin isimlerinden oluşacak bir ‘Dünya Müslümanları Ortak Şûrâsı tarafından olabilir- olmalıdır ve o mekânlarda hiçbir devlet söz sahibi olmamalıdır. Bu görüş, yaklaşık yarım asırdır tartışılıyor, İslamî mahfillerde..

***

Katar Emirliğinin öyle bir talebinin olduğu iddia ediliyor; o Emirlik ise yalanlıyor. Suûdî Dışbakanı Âdil elCubeyr ise Katarın, Mekkeyi uluslararasılaştırma talebi saldırgandır ve bize savaş ilanıdır, onlara karşılık verme hakkımız bulunuyor ifadesini kullanmış, 30 Temmuz günü..

Suûdî rejimine bildiririm ki, bu görüşü savunanlardan birisi olarak beni de, sizin takakkümcü ve gaasıb sisteminizle -ferden-, savaşta kabul edebilirsiniz.

Çünkü, orası Beytullahdır; Beyt-usSuûd değil!

***

Haremeyn-i Şerifeynde (Mekke ve Medine)‘Dünya Müslümanları Ortak Şûrâsıyönetimi olmalıdır. Ve bir gün, olacak da inşaallah...