Burakcanın babası Halil Karamanoğlu: Bizimki evlat değil mi?

Gezi olaylarında öldürülen Berkin Elvanın ölüm yıldönümü gösterilerle anılırken, Elvanın cenazesinin ardından çıkan tartışmada Geziciler tarafından öldürülen  Burak Canı hatırlayan ise olmadı. Burak Canın acılı annesi oğlunun acısından hastanede yoğun bakımda yatarken, acılı baba ise “Unutulmasına, hatırlanmamasına üzülüyorum” dedi.

Bizimki evlat değil mi?

Gezi eylemleri sürecinde Okmeydanında atılan gaz fişeğiyle vurularak hayatını kaybeden Berkin Elvanın ölüm yıl dönümünde anılıp heykeli dikilirken, aynı gün Elvanın cenazesinin hemen ardından çıkan tartışmada Geziciler tarafından öldürülen  Burak Canı ise ölüm yıldönümünde hatırlayan olmadı. 13 Mart 2014 tarihinde Geziciler tarafından silahla vurularak öldürülen Burak Canın acılı babası Halil Karamanoğlu, “Unutulmasına, hatırlanmamasına üzülüyorum. Bu ülkenin en zor günlerinde barışçıl mesajlar verdim. Evladımın unutulmasını istemiyoruz. Eşim sırf üzüntüsünden yoğun bakımda yatıyor. O da aynı şeyi söylüyor, bizim evladımız evlat değil mi, hiç kimse hatırlamıyor, arayıp sormuyor” dedi.

Bizim heykelle işimiz olmaz

Berkin Elvanın Türkiye genelinde gösterilerle anılmasına değinen Halil Karamoğlu “Bizim evladımız Hakkın rahmetine kavuştu. Rahmetliyi dini inançla anıyoruz sokakta değil. Ruhuna dua ediyoruz, Kuran okuyoruz. Onlar hükümeti zor şartlara sokmak için elinden geleni yapıyorlar. Bizim öyle bir derdimiz yok. Alevisi, Sünnisi, sağı soluyla hepsi bu ülkenin vatandaşı. Bu ülkede yaşıyor, ekmeğini yiyoruz. Biz ayrımcılık yapmıyoruz. Bazı kesimler Türkiyenin bir kaosa sürüklenmesi, insanları birbirine düşman yapmak istiyor. Ben Berkinin gösterilerle anılmasına imrenmiyorum. Bizi kimsenin hatırlamamasına üzülüyorum. En azından ölüm yıldönümünde hatırlamaları lazım. Ben Türkiyenin en kötü zamanında barışçıl mesajlar verdim. Bizim gösteri ve yürüyüşle işimiz yok” dedi.

Acılı anne bir yılda eridi

Burak Canın ölüm yıldönümünde mevlit okutulurken, fenalık geçiren anne Huriye Karamanoğlu oğlunun acısına dayanamadı. Yaklaşık 5 gündür yoğun bakımda tedavi gören anne, geçtiğimiz aylarda da kalbi dayanamamış ve  anjiyo olmak zorunda kalmış. Baba Karamanoğlu, eşinin yaşadığı bu acı nedeniyle hastalandığını kaydederek, “Kalbinde nefes darlığı vardı ve 2 ay önce anjiyo oldu. Sürekli üzüntü içinde, acısını içine atıyor, resmine bakıp ağlıyor. Bizim heykelle, gösteriyle filan işimiz olmaz. Anılsın, hatırlansın yeter. Benim evladım, canım gitmiş; vatan sağ olsun ama biraz düşünmek lazım. Hiç olmazsa bir hal hatır sormak gerekir. Berkini hatırlıyorlar, o nasıl bu memleketin çocuğu ise bizim ki de bu memleketin çocuğu. Devlet büyüklerinin, yetkililerin de hatırlamasını beklerdik” dedi.

Unutulması beni üzüyor

13 Mart 2014 tarihinde Geziciler tarafından silahla vurularak öldürülen Burak Canın acılı babası Halil Karamanoğlu, “Unutulmasına, hatırlanmamasına üzülüyorum” dedi.