KUR’AN’LA YOLCULUK: 'O’NA TEMİZ OLANLARDAN BAŞKASI DOKUNAMAZ.' (VAKIA, 56/79)

“O’NA  TEMİZ  OLANLARDAN BAŞKASI  DOKUNAMAZ.” (Vakıa, 56/79)

Geleneksel din anlayışına göre bu ayetin açıklaması: “Abdestsiz Kur’an’a el sürülemez.” şeklindedir. Fakat doğru değil. Ayetin öncesine, sonrasına, iniş sebebine ve ilgili ayetlere baktığımızda anlam apaçık ortaya çıkıyor.

 Vakıa Suresi 77.ayet: “O şerefli bir Kur’an’dır.”

 78: “Saklı bir Kitap’ta (Levh-i Mahfuz’da) dır.”

 79: “Ki O’na (saklı/korunan Kitaba) temiz olanlardan başkası dokunamaz.”

 80: “O, Alemlerin Rabb’inden indirilmiştir.”

Bu ayetlerin indiriliş sebebini de biliyoruz:  Müşriklerin, kendilerine ayetleri okuyan Elçi’ye : “Bunları sana şeytanlar indiriyor.” sözlerine karşılık bu ayetler geliyor. “Allah’ın korumasındaki Kitabı, temiz olan melekler getiriyor, (pis) şeytanların ayetlere ulaşamayacağı” vurgulanıyor.

 İlgili ayetlere baktığımızda durum daha da iyi anlaşılıyor:

  “Ve (bu ilahi mesaj öylesine katıksız vahiy ürünüdür ki) O’nu asla şeytani güçler indirmemiştir.

 Çünkü bu onların harcı değildir. Zaten buna güçleri de yetmez.

 Onlar vahyi işitmekten bile kesinlikle menedilmişlerdir.” ¹

 “Kur’an’ı, Ruhu’l Kudüs (Cebrail) indirdi.”  ²

   Prof. Seyyid Kutup, Fizilal-il Kur’an (Kur’an’ın Gölgesinde) isimli eserinde, başlıktaki ayeti açıklarken şöyle söylüyor: “ Bazı müşrikler, Kur’an’ın şeytanlar tarafından yere indirilmiş bir mesaj olduğunu ileri sürdüler. Bu ayet bu iddiayı reddediyor. Çünkü yüce Allah’ın bilgisi ve koruması altında saklanan bu kitaba şeytanlar dokunamaz.”

 Mevdudi, Tefhimu’l Kur’an isimli eserinde; Süleyman Ateş de, Yüce Kur’an’ın Çağdaş Tefsiri’nde, bu ayette geçen “MUTAHHAR” yani “TEMİZ” kelimesinin “ABDESTLİ OLMAK”la uzaktan yakından bir ilgisinin olmadığını söylüyor.

 Bir de Mustafa İslamoğlu’nu dinleyelim: “Bu ayetin, mushafa abdestli dokunmanın hükmüyle alakası yoktur. Çünkü:

1) Bu ayet indiğinde henüz elde “kitap” denilebilecek bir “Mushaf” bulunmamaktadır. 2) O dönemde henüz abdesti farz kılan Maide 6 inmemişti.

 3) Ayetin hitap bağlamı müminler değil kâfirlerdir.

 4) Ayetin konusu insanlar değil cin ve melekler gibi görünmeyen varlıklardır.

 5) Ayetteki temizlik de maddi değil manevi temizliktir ki, vahyin sayfaları da “temiz sayfalar” olarak anılır (98/2).

 6) İnşa değil haber cümlesidir. Yani “dokunmasın” değil, istese de “dokunamaz” denilmektedir.

 7) Ayet ahkâm ayeti değildir, çünkü Mekkidir.

 8) Meknûn kitap, yani “korunmuş/saklanmış kitap” elle tutulup gözle görülemez.”  ³

 Bu açıklamalardan sonra ne denir ki?

 Bizim, “ben abdestsiz Kur’an’a el sürmem” diyene saygımız vardır. Sağlığı el veriyorsa devamlı abdestli de gezebilir. Fakat başkalarına bu konuda yanlış telkinde bulunmaya kimsenin hakkı yoktur.

 Zaten bu zamana kadar, Kur’an’a yaklaşmaya, O’ndan yararlanmaya, O’nu anlamaya ve O’nu yaşamaya bir sürü engeller konmuş, bir de bu “abdestsiz Kur’an’a el sürülmez” yanlış, anlamsız ve uyduruk yorumu, 0’na dokunmaya, anlamaya, her daim rehberimiz olmaya engel olmasın.

 Bütün “İZM”lerin iflas ettiği, tüm insanlığın bunalımdan kurtulmak için arayış içinde bulunduğu ve İSLÂM’a yönelişin birçok işaretlerini gördüğümüz günümüzde, ne olur, Allah aşkına, bu tutumları bırakalım!

 Tüm insanlığın kurtuluş KİTABINI doğru anlamaya çalışalım.

 Geniş kitlelere ulaşmasına yardımcı olalım.

 Zorlaştırmayalım, kolaylaştıralım.

Helâl olanı, haram kılmayalım.

 Okullarımızda artık “KUR’AN’IN” seçmeli ders konulduğu bu günlerde, böylesi mevzularla, bilinçsiz ve sorumsuz medyaya malzeme olmayalım.

 Süleymaniye Vakfı’nın bu konudaki basın açıklaması takdire şayandır. Diyanet İşleri Başkanlığı’nın da, halkı, öğretmenleri ve öğrencileri net ve açık bir şekilde bilgilendirmesini bekliyoruz. Zira biliyoruz ki, Kur’an dersini okutacak birçok öğretmenin de kafası karışık.

 Öğretmen ve öğrencilerimiz: “Abdestim yok” korkusuyla ondan kaçacağına, “Öğüt alınabilsin diye Kur’an’ı kolay anlaşılır kıldık. Yok mu öğüt alan?”  ⁴ diye kendisine çağıran Kur’an’a koşsun…   

1)      Şuara, 26/ 210, 211, 212.

2)      Nahl, 16/ 102.

3)      M. İslamoğlu, Hayat Kitabı Kur’an Gerekçeli Meal-Tefsir, sf, 1081.

4)      Kamer, 54/ 17.