Umut

Bir dolu sokaklar’dan geçiyorum

Pencerelerde bahar güneşi güneşleniyor

Bir sepet sarkıyor mavi iplikli yedinci kattan

Gevrek bir somun ekmeğe sevdalı anlaşılan

Haykıran bir kahkaha yükseliyor tüm katlara

Şişmanca bir hanımdır bu kedisiyle oynaşıyor

Ve bir köpek görüyorum fino cinsinden

Papyon kravatlı gülüyor kendi haline

Kaç ölçek topuklu bir ayakkabıdır bilemedim

Çıkıp çıkıp duruyor ayağından bir genç kızın

Taş sokaklar ona gülüyor  tebessümsüz

O ise kırıtırak bir yürüyüş sevdasında

Eskimiş fötörüyle bir sabık yetmişlikten

Selam alıyor en dağdağlısından

Tanıdık bir sima yine el sallıyor

İki eliyle birden kırık pencereden

Bana sana ona tanıdık tanımadık herkese

Sütçü bildik aşina sütsüz satıyor sütünü yine

Simitçi simidi sıvayıp susamları biriktirmekte

Gazeteci delikanlı gazete eklerini ayıklamakta

Güneş güneşleniyor bugün bütün sokaklarda

Elim boş cebimde paralıymışım gibi yürüyorum bende

Hülyasız rüyasız biri sokakları sürüklemekte peşinden

Ardında üç siyah paltolu ipek görüntülü fularlarla

Yüzleri dar bedenleri dar ufukları dar kızlar geçiyor

Yüzleri geniş bedenleri geniş adamlarda peşlerinde

Ve hergünkinden çok daha fazlası

Korna sesleri yalıyor nöronlarımızı yine

Habire kazan kaynatıyorlar beynimizde körüklerle

Güneş güneşleniyor bu bahar biraz daha uzunca

Gülümsüyor dişsizin biri dişleri rehinde emanet….