Beşiktaş transferde yanlış işler yapmadı

Beşiktaşta transferler, eldeki olanaklar ölçüsünde yerli yerinde yapılmış sayılabilir.  Elbette alınması gereken en ideal oyuncular değildiler, ancak kulübün ekonomik sıkıntıları içinde, zamanında alınmış ve yerine oturan transferler olarak görülebilirler. Beşiktaş sezonu erken açtı ve hazırlık maçlarını 2014 temmuzu başlarında oynamaya başladı. Parasal zorluklar yüzünden dar bir kadro kurmak zorundaydı.

Tolgay iyi

Biliç yoğun maç trafiğinde tüm oyuncularına yer verdi. Bunda bir anlamda zorunlu idi, ama cezalı ve sakat olmayan adamlarının tümünü oynamaya hazır tutmak gibi bir beceri gösterdi. Hemen her oyuncudan sürekli yararlanabilmek ve onları sürekli olarak kendi verim güçleri içinde tutabilmek önemliydi. Devre arasında artık yükü taşıyamayan kadronun üç yeni adamla takviye edilmesi doğruydu. Miloseviç, Opare ve Tolgay ihtiyaçların yoğun olduğu mevkilerin oyuncularıydı. Tolgay sürekli işe yararken, öteki ikisi ilk maçlarında sakatlandılar. Opare bir süre sonra düzeldi, ama Liverpool maçlarındaki üstün performansını yineleyemedi. Miloseviçin sakatlığı lig bittiğinde henüz tam geçmemişti, oynayamadı ve ne olduğunu tam ölçemedik. Hemen belirmeliyim ki Opare iyi özellikleri olan ama bunları sürekli gösterme sorunu içinde bir adam.

Amaca uygun düşmedi. Tolgay Beşiktaşa katkı yapacak düzeyde bir oyuncu.

Demba devamsız

Bu arada sezon başında gelen Demba Ba ve Sosa ın verimde devamsızlık göstermelerinin yanı sıra kalite olduklarının üzerine basmak; ancak verimsizlik göstermelerinin yalnızca kendilerinden değil, takımın oyun yapısının değişmesi ile takım arkadaşlarının oyun karakterlerinden kaynaklandığını görmek gerekir.

Orman zoru başardı

Fikret Orman, çok sayıda davayla, parasal zorluklarla, değişik branşlardaki tüm takımların oluşumlarıyla, sponsorluklarla, kulübün temsil edilmesiyle ve ille de stat inşaatının bir an önce bitirilmesi ile boğuştu. Futbol takımına, içinde bulunulan koşullar içinde sağlayabildiği olanaklar bence olabileceği kadardı. Taşın altına soktuğu eli kan revan içinde bırakıldığı zaman bile acılara göğüs gerişi saygıya değer. Koşullara bakıp, onu yapamadıkları ile değil, daha çok yapabildikleri ile görmek gerek.

Hamzanın imkanları Biliçte var mıydı?

Biliç, Beşiktaşa şampiyonluk kazandırır beklentisi ile getirilmedi. Ancak adam ilk yılda da ikinci yılında da umut ışıkları yaktırdı. Hele ikincisinde... 55 resmi maç oynayan dar kadro ile 50. maçta bile lig şampiyonluğu umudunu yaşatabildi. O noktadan sonraki hızlı düşüşte kendisinin de şoka girip bir şey yapamayışı onun olumsuz notuydu. Nitekim o da Beni artık Beşiktaş a çalıştırmazlar diyerek, kendine düşük not verdi. Biliçe yetersiz damgasını vurabilmek için, yarışa katıldığı öteki teknik adamların elinde bulunan olanaklara göre onu ölçmek gerekir. 30.haftada şampiyonluk adayı giren, 4 haftada 10 fark yiyen takımı da o yönetti, 30 hafta şampiyonluk umudu veren takımı da o yönetti. Bu yüzden Biliçi yeterli görmeye daha yakınım. Ama son 4 hafta ile onu ölçersek, farklı düşünmek olası.

Töre&Olcay, Bayı yaktı

Beşiktaşın büyük yatırımları Demba Ba ve Sosa... Ba, parmağından sakatlanana değin, çok verimliydi. Beğeni ile izlendi, önemli katkılar yaptı. Giderek ağırlaşmasında Gökhanın top bekletmeleri ve Olcayın verimden düşmesi de etkili oldu. Beşiktaş hücumu hızlı yapamadığı için Ba, sürekli iki savunmanın kontrolünde kaldı. Sosa da uzun süre etkili oynadı, ancak Veli in sakatlanması Atiba gibi onun da verim gücünü düşürdü. Oyunun iki yanını da oynamak zorunda kalınca fizik gücü yetmedi.